من برای بار دوم دارم در مورد جشن خانه سینما مطلب مینویسم دفعه اول در کمال نامردی تمام اون مطالبی که نوشتم و خیلی داغ و تازه بود یی هو پاک شد و دیگه نتونستم بنویسم چون خسته شده بودم ...اما این بار این مطلب رو میزارم که خلاصه همون پاک شده هاست....
جشن خانه سینما یه جشن صنفی سینماست که کاملا اختصاص داره به سینمایی ها و هیچ فرد سیاسی یا دولتی دخالتی درش نداره ..واسه همین ناب تر و دلچسب تر از بقیه جشن هاست....
جشن ۲۵ ام برگزار میشد و من هم کارت دعوت نداشتم پس بیخیالش بودم اما یه دفعه ساعت ۵.۵ کارت بدستم رسید دقیقا ۳ ساعت قبل از مراسم ...خلاصه رفتیم برج میلاد برای اولین بار بود که اینهمه نزدیک بودم به میلاد عظمتش همه رو گرفته بود هوا عالی بود انقدر همه چیز جدید بود که همه کاستی ها رو فراموش میکردیم..کاستی هایی مثل کمبود پارکینگ...خاکی بودن محوطه طوری که کفش همه سفید شده بود....البته حق داشتند کارگرا هنوز مشغول کار بودند.
جمعیت فوق العاده زیاد که امروز معلوم شد ۱۰۰۰۰ نفر بودندهمه باید از ۲ تا آسانسور بالا میرفتن که برن طبقه ششم...طبیعتا نمی شد پس همه این آدما از راه پله بالا رفتند ترافیک شدید در راه پله و همچنین در اتوبان همت..
حدود ۱۰۰ نفر سکیورتی(محافظ ) همه از باشگاه بدنسازی اومده بودند ابعادی داشتند حجیم
.
گروه موسیقی بزرگ همه یکدست اونجا بودند ..مراسم ساعت ۹.۳۰ شروع شد....همه گرسنه بودند پذیرایی توسط سه شرکت کاله...نستله...و مگی بود که اولی ماست میوه ای در کوچکترین سایز ممکن...دومی نسکافه تو استکان کوچولو ..و سومی سوپ تو لیوان یه بار مصرف دلیوری میکردند. اما ۳ تا غرفه کوچک جوابگوی ۱۰۰۰۰ نفر جماعت گرسنه و بعضا روزه دار نبود ...گیر ما نیوومد...
گرسنگی و نبود حتی آب خوردن باعث شد خیلی زود خسته بشیم....تا ۲.۵ مراسم طول کشید
یه مراسم رقص گروه صلح بودکه عالی بود هم تکنو رقصیدند هم کردی (که جدا جالب و باور نکردنی بود)
آخرشم یه مراسم آتش بازی زیبا..کلا بد نبود اما گرسنگی همه رو کلافه کرده بود....
از همه مهمتر دیدن دانیال عبادی (سوپر مانکن ) و الناز شاکر دوست بود که از همه دیدنی تر بودند...
تبارک الله.....
3.5 خوابیدم 6 بیدار شدم رفتم پادگان تو نماز خونه خوابیدم خواب دیدم حامد بهداد چون جایزه نگرفته داره دعوا می کنه...
..عکس های مراسم جزئیات بیشتری رو نشون میدن
.و در نهایت اینکه آقای علی آبادی اعلام کردند نتایج المپیک فراموش می شود و تنها نفس حضور و فرصت هاست که مهم است.
