بعد از مدت ها دوباره اومدم


خیلی جالبه وبلاگ نویسی به سرعت سنتی شد...طوریکه آدم فکر میکنه داره نامه رو پست میکنه جای اینکه ایمیل کنه.


بعضی موقع ها آرشیو رو میخونم چه دغدغه هایی داشتم...چه چیزایی برام مهم بوده...


چه دوستان وبلاگی زیادی داشتم.

گذشته همیشه تو حرف های ما نقش بازی میکنه...

امکان نداره تو مکالمات ما حرفی با افسوس یا با حسرت از گذشته نباشه((هی یادش بخیر...)


زندگی تو گذشته خیلی لذت بخش تر شده تا فکر و خیال به آینده


آینده ای که ابداً برای ما معلوم نیست


کاش اینجوری نبود.

راستی جشن مهرگان فرخنده و خجسته باد.


به امید فراوانی روزهای جشن و شادی مردم ایران زمین